Libre Office Calc

Εισαγωγή και Μορφοποίηση Δεδομένων

Εισαγωγή δεδομένων στα κελιά

Ο τρόπος με τον οποίο περνάμε τα στοιχεία στα κελιά ενός φύλλου είναι ο απλούστερος δυνατός. Αρκεί να επιλέξουμε, είτε με το ποντίκι είτε με τα "βελάκια" του πληκτρολογίου, το κελί το οποίο θέλουμε να συμπληρώσουμε και να πληκτρολογήσουμε τα δεδομένα. Κατά τη διάρκεια της εισαγωγής του κειμένου, αυτό εμφανίζεται τόσο μέσα στο κελί όσο και στη γραμμή των τύπων. Ολοκληρώνοντας την πληκτρολόγηση, θα χρειαστεί να πατήσουμε το "Enter", ώστε να καταχωριστεί η τιμή ή ο τύπος που έχουμε εισαγάγει.

Αν τώρα το κελί διαθέτει ήδη κάποιο περιεχόμενο και εμείς επιθυμούμε να το αλλάξουμε (για παράδειγμα, να προσθέσουμε κάτι), δεν αρκεί να το επιλέξουμε, αλλά θα πρέπει να κάνουμε διπλό κλικ επάνω του. Στη συνέχεια, η επεξεργασία του γίνεται κατά τα γνωστά, ενώ και πάλι θα χρειαστεί να πατήσουμε το "Enter", για να ενημερώσουμε τον υπολογιστή ότι οι αλλαγές στο συγκεκριμένο κελί ολοκληρώθηκαν.

Είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο εισάγουμε τα δεδομένα στα κελιά, ανάλογα με το εάν αυτά περιέχουν απλά δεδομένα ή κάποιον τύπο. Στην πρώτη περίπτωση, αφού επιλέξουμε το κελί, πληκτρολογούμε απευθείας όπως περιγράψαμε παραπάνω. Στη δεύτερη, όμως, είναι απαραίτητο να προηγηθεί το σύμβολο "ίσον" (=) πριν από οτιδήποτε άλλο. Για τον τρόπο εισαγωγής των τύπων, όμως, καθώς και για τη σύνταξή τους θα μιλήσουμε αναλυτικά στη σχετική ενότητα.

Επιλογή κελιών

Η επιλογή ενός ή περισσότερων κελιών αποσκοπεί στο να ενημερώσουμε τον υπολογιστή ότι στα συγκεκριμένα κελιά θα εφαρμοστούν οι εντολές που θα δώσουμε ακολούθως. Αν, παραδείγματος χάριν, θελήσουμε να αλλάξουμε χρώμα σε μια στήλη, είναι προφανές ότι πριν δώσουμε την εντολή εισαγωγής χρώματος, θα πρέπει το πρόγραμμα να έχει ενημερωθεί σε ποια κελιά αφορά αυτή η ενέργεια. Αυτό γίνεται επιλέγοντας τη στήλη, προτού εκτελέσουμε την εντολή χρωματισμού.

Η επιλογή κάποιων κελιών δεν χρησιμεύει μόνο σε περιπτώσεις "ομαδικής" μορφοποίησης, αλλά και σε άλλες διαδικασίες, όπως, για παράδειγμα, η αντιγραφή και η επικόλληση, η εξαγωγή αθροισμάτων και μέσων όρων και γενικά όλες οι ενέργειες στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κελιά. Η επιλογή ενός και μόνο κελιού πραγματοποιείται απλά κάνοντας κλικ επάνω του με το ποντίκι. Εάν επιθυμούμε να "μαρκάρουμε" μια ομάδα γειτονικών κελιών (δηλαδή μια περιοχή του φύλλου), θα πρέπει να επιλέξουμε το πρώτο με το ποντίκι και, κρατώντας το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού πατημένο, να το σύρουμε μέχρι το τελευταίο κελί της επιλογής μας. Πολλές φορές, όμως, χρειάζεται να μαρκάρουμε ταυτόχρονα πολλές μη γειτονικές ομάδες κελιών.

Ο ρόλος των κελιών

Σε αυτή την περίπτωση, επιλέγουμε την πρώτη ομάδα με το γνωστό τρόπο και όταν αρχίζουμε να μαρκάρουμε την επόμενη (δηλαδή όταν πατάμε με το ποντίκι στο πρώτο της κελί), κρατάμε πατημένο το αριστερό πλήκτρο "Ctrl" ("Control") του πληκτρολογίου. Την ίδια μέθοδο εφαρμόζουμε και για την επιλογή των επόμενων ομάδων κελιών.

Ένας ακόμη τρόπος για να επιλέξουμε μια ομάδα κελιών είναι να κάνουμε κλικ στο πρώτο κελί της και, κρατώντας κάτω το αριστερό πλήκτρο "Shift", να πατήσουμε με το ποντίκι στο τελευταίο. Έτσι, όσα κελιά βρίσκονται ενδιάμεσα θα μαρκαριστούν και αυτά.

Εάν τώρα θέλουμε να επιλέξουμε όλα τα κελιά μιας στήλης ή μιας γραμμής, αρκεί ένα κλικ στην επικεφαλίδα της στήλης ή στον αριθμό της γραμμής αντίστοιχα. Κατά τη διαδικασία επιλογής ολόκληρων γραμμών και στηλών, εξακολουθεί να ισχύει το "κόλπο" των πλήκτρων "Ctrl" και "Shift". Έτσι, αν διαλέξουμε, π.χ., ολόκληρη τη στήλη "B" και, κρατώντας το "Ctrl" πατημένο, επιλέξουμε την "D", θα μαρκαριστούν και οι δύο. Αν αντί για "Ctrl" πατήσουμε "Shift", θα επιλεγεί επιπλέον και η "C", η οποία βρίσκεται ανάμεσα. Τέλος, είναι δυνατόν να επιλέξουμε τα κελιά ολόκληρου του φύλλου, κάνοντας κλικ στο ορθογώνιο αριστερά από την επικεφαλίδα της πρώτης στήλης "A".

Διαγραφή δεδομένων

Το να διαγράψουμε το περιεχόμενο ενός ή περισσότερων κελιών αποτελεί μια πολύ απλή υπόθεση. Κατ' αρχάς, είναι απαραίτητο να επιλέξουμε τα κελιά αυτά με τον τρόπο που περιγράψαμε προηγουμένως, ώστε ο υπολογιστής να γνωρίζει πού ακριβώς θα εφαρμόσει την εντολή της διαγραφής. Έπειτα, αρκεί να κάνουμε δεξί κλικ επάνω σε οποιοδήποτε μαρκαρισμένο κελί και, από το αναδυόμενο μενού, να επιλέξουμε "Delete". Η ίδια διαδικασία, ωστόσο, μπορεί να γίνει ακόμη γρηγορότερα, πατώντας το πλήκτρο "Delete" του πληκτρολογίου αμέσως μετά την επιλογή των κελιών.

Αντιγραφή δεδομένων

Οι διαδικασίες της αντιγραφής και της επικόλλησης των περιεχομένων των κελιών ακολουθούν τους κανόνες που έχουμε ήδη γνωρίσει και αφορούν στο περιβάλλον των Windows γενικότερα. ’ρα, αντιγράφοντας ένα κελί ή μια ομάδα κελιών, μεταφέρουμε τα δεδομένα τους στο πρόχειρο, μια πολύ χρήσιμη -όπως αποδεικνύεται- προσωρινή περιοχή αποθήκευσης των Windows. Έπειτα, έχουμε τη δυνατότητα να τα επικολλήσουμε σε οποιοδήποτε σημείο του φύλλου μας. Για να αντιγράψουμε κάποια κελιά στο πρόχειρο, θα πρέπει φυσικά πρώτα από όλα να τα μαρκάρουμε με το γνωστό τρόπο. Κατόπιν, κάνουμε δεξί κλικ επάνω σε οποιοδήποτε σημείο της επιλογής μας, και στο μενού που εμφανίζεται πατάμε "Copy". Το ίδιο μπορεί να γίνει, πάντως, χρησιμοποιώντας το συνδυασμό πλήκτρων "Ctrl+C" (δηλαδή να πατήσουμε το πλήκτρο "C", ενώ ήδη κρατάμε το πλήκτρο "Ctrl" πατημένο) ή το αντίστοιχο εικονίδιο της "Βασικής" γραμμής εργαλείων (δείχνει δύο μικρές σελίδες).

Η διαδικασία της επικόλλησης ξεκινά κάνοντας κλικ επάνω στο κελί του φύλλου όπου επιθυμούμε να επικολληθούν τα αντιγραμμένα κελιά. Κατόπιν, πατάμε δεξί κλικ και επιλέγουμε "Επικόλληση" από το αναδυόμενο μενού. Να σημειώσουμε εδώ ότι στην περίπτωση που τα κελιά τα οποία έχουμε αντιγράψει είναι πολλά, η επικόλληση πραγματοποιείται με τέτοιον τρόπο, ώστε το πρώτο (επάνω αριστερό) κελί ολόκληρης της ομάδας που αντιγράψαμε να έλθει στη θέση του κελιού όπου κάνουμε την επικόλληση. Τα υπόλοιπα αντιγραμμένα κελιά επικολλούνται στα αντίστοιχα γειτονικά, κάτω και δεξιά από το πρώτο. Όπως η διαδικασία της αντιγραφής έτσι και αυτή της επικόλλησης μπορεί να γίνει πιο γρήγορα, χρησιμοποιώντας είτε το συνδυασμό πλήκτρων "Ctrl+V" είτε το σχετικό κουμπί της "Βασικής" γραμμής εργαλείων.

Το περιεχόμενο ενός κελιού είναι δυνατόν να αντιγραφεί με μια κίνηση σε πολλά άλλα. Για να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο, χρειάζεται να το αντιγράψουμε στο πρόχειρο και ύστερα να μαρκάρουμε όλα τα κελιά στα οποία θέλουμε να αντιγραφεί αυτό. Στη συνέχεια, αρκεί να δώσουμε την εντολή "Paste" στο μενού το οποίο εμφανίζεται όταν κάνουμε δεξί κλικ επάνω σε οποιοδήποτε από τα επιλεγμένα κελιά.

Κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να σημειώσουμε σχετικά με την αντιγραφή και την επικόλληση είναι ότι αυτές δεν αφορούν μόνο στα απλά δεδομένα των κελιών, αλλά και στους τύπους που ενδεχομένως περιέχουν. Μάλιστα, κατά την αντιγραφή ενός τέτοιου (εξαρτημένου) κελιού σε μια γειτονική περιοχή, ο τύπος ο οποίος ορίζει την τιμή του μεταβάλλεται έτσι, ώστε να τροφοδοτείται από τα αντίστοιχα κελιά της νέας περιοχής.

Εκτός από την "απλή" επικόλληση, το Calc μάς δίνει τη δυνατότητα της αντιγραφής κάνοντας χρήση της "Paste special".

Ο ρόλος των κελιών

Για να πραγματοποιηθεί, θα πρέπει να επιλέξουμε τη σχετική επιλογή του αναδυόμενου μενού, η οποία βρίσκεται ακριβώς κάτω από αυτήν της "απλής" επικόλλησης. Τότε, εμφανίζεται στην οθόνη μας ένα παράθυρο που μας επιτρέπει να επιλέξουμε ποια από τα στοιχεία τα οποία χαρακτηρίζουν τα αντιγραμμένα κελιά θέλουμε να κρατήσουμε. Αυτά μπορεί να είναι μόνο οι τιμές των κελιών, η μορφή, οι τύποι, οι σημειώσεις τους ή και όλα μαζί. Έτσι αν, για παράδειγμα, αντιγράψουμε κάποια κελιά με στοιχεία που προέρχονται από τύπους, κάνοντας χρήση της ειδικής επικόλλησης με την επιλογή "Numbers", τα αντιγραμμένα κελιά θα διατηρήσουν μεν τις τιμές τους, αλλά αυτές δεν θα εξάγονται πλέον από τους τύπους -θα είναι σαν να τις έχουμε εισαγάγει εμείς χειροκίνητα.

Μετακίνηση δεδομένων

Όλα όσα αναφέραμε σχετικά με την αντιγραφή δεδομένων από ένα σημείο του φύλλου μας σε κάποιο άλλο ισχύουν και για την περίπτωση που επιθυμούμε να τα μετακινήσουμε. Το μόνο που οποίο αλλάζει είναι ότι μετά την "Επικόλληση" τα δεδομένα μας δεν παραμένουν στο σημείο από όπου προήλθαν, αλλά διαγράφονται από εκεί. Για το λόγο αυτόν, άλλωστε, η διαδικασία λέγεται "Αποκοπή" (Cut) και όχι "Αντιγραφή" (Copy).

Η αποκοπή ενός ή περισσότερων κελιών γίνεται με τρόπο ανάλογο με εκείνον που πραγματοποιείται και η αντιγραφή. Αρκεί να τα επιλέξουμε κατά τα γνωστά και να κάνουμε δεξί κλικ επάνω σε κάποιο κελί της επιλεγμένης ομάδας. Στο μενού που αναδύεται "πατάμε" στην "Cut", οπότε τα δεδομένα των μαρκαρισμένων κελιών μεταφέρονται στο πρόχειρο, αφήνοντας όμως τις αρχικές θέσεις τους κενές. Η αποκοπή είναι δυνατόν επίσης να γίνει με το συνδυασμό πλήκτρων "Ctrl+X" ή με τη χρήση του "ψαλιδιού" από τη "Βασική" γραμμή εργαλείων. Η επικόλληση των "Αποκομμένων" κελιών δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτήν των "Αντιγραμμένων", την οποία περιγράψαμε παραπάνω.

Είναι φανερό ότι ο συνδυασμός της "Αποκοπής" και της "Επικόλλησης" ισοδυναμεί με τη μετακίνηση (ή τη μεταφορά) των κελιών, καθώς -σε αντίθεση με την περίπτωση της "Αντιγραφής"- τα δεδομένα δεν παραμένουν στις αρχικές τους θέσεις.

Εισαγωγή γραμμών και στηλών

Πολλές φορές, ενώ έχουμε ήδη συμπληρώσει αρκετά δεδομένα στο φύλλο μας, παρουσιάζεται η ανάγκη να προσθέσουμε κάποια που δεν είχαμε προβλέψει, σε συγκεκριμένες θέσεις. Για το λόγο αυτόν σε κάθε φύλλο υπάρχει η δυνατότητα να εισαγάγουμε μια νέα γραμμή ή στήλη.

Για την εισαγωγή μιας γραμμής σε κάποιο σημείο του φύλλου, χρειάζεται να κάνουμε δεξί κλικ με το ποντίκι στον αριθμό της γραμμής που θέλουμε να βρεθεί κάτω από αυτήν την οποία πρόκειται να προσθέσουμε. Κατόπιν, επιλέγουμε "Insert Rows". Με το που θα προστεθεί η κενή γραμμή, θα αποκτήσει τον αριθμό της προηγούμενης, ενώ η αρίθμηση των γραμμών που ακολουθούν θα αυξηθεί κατά ένα. Επόμενο είναι ότι έτσι θα αλλάξουν όνομα και όλα τα κελιά που ανήκουν σε γραμμές κάτω από αυτήν που προσθέσαμε. Αυτό όμως λίγο μας πειράζει, καθώς όλοι οι σχετικοί τύποι του φύλλου μας, που ενδεχομένως περιέχουν αναφορές στα εν λόγω κελιά, θα ενημερωθούν αυτομάτως.

Ο ρόλος των κελιών

Κατά ακριβώς ανάλογο τρόπο, μπορούμε να προσθέσουμε στήλες στο φύλλο εργασίας. Αρκεί ένα δεξί κλικ επάνω στην επικεφαλίδα (γράμμα) της στήλης, αριστερά της οποίας επιθυμούμε να εισαγάγουμε την καινούρια - και φυσικά η επιλογή "Insert Columns". Μόλις προστεθεί η νέα κενή στήλη, θα αποκτήσει το γράμμα της προηγούμενης, ενώ τα γράμματα των στηλών που ακολουθούν θα "μετατοπιστούν" κατά ένα. Και πάλι θα αλλάξουν όνομα όλα τα κελιά τα οποία ανήκουν στις στήλες που βρίσκονται δεξιά εκείνης που προσθέσαμε, όμως όλοι οι τύποι του φύλλου θα ενημερωθούν ανάλογα.

Η διαγραφή των στηλών και των γραμμών ενός φύλλου αποτελεί ακόμα απλούστερη υπόθεση. Κάνουμε δεξί κλικ στην επικεφαλίδα της στήλης ή στον αριθμό της γραμμής που θέλουμε να αφαιρέσουμε, και από το αναδυόμενο μενού επιλέγουμε "Delete Rows". Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή η διαγραφή δεν αφορά μόνο στα περιεχόμενα των κελιών της στήλης ή της γραμμής, αλλά σε ολόκληρη τη στήλη ή τη γραμμή, οπότε επηρεάζει κατ' επέκταση τη δομή του φύλλου εργασίας. Οι στήλες και οι γραμμές οι οποίες διαγράφονται είτε είναι κενές είτε όχι. Στη δεύτερη περίπτωση, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, διότι αν τα δεδομένα τους υπεισέρχονται μέσω τύπων σε άλλα κελιά, θα έχουμε πρόβλημα.

Πάντως, όπως κατά τη διαδικασία της εισαγωγής έτσι και κατά τη διαγραφή στηλών και γραμμών, οι υπάρχοντες τύποι του φύλλου αναπροσαρμόζονται στις αλλαγές της ονομασίας των μετατοπιζόμενων κελιών. Σημειώστε ότι η διαγραφή είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί σε πολλές στήλες ή γραμμές ταυτόχρονα, αρκεί φυσικά προηγουμένως να τις έχουμε επιλέξει.

Μορφοποίηση κελιών

Η μορφοποίηση των κελιών συνήθως δεν είναι απαραίτητη για να "δουλέψει" (να κάνει υπολογισμούς) ένα φύλλο. Ωστόσο, αν δεν μορφοποιήσουμε τα κελιά μας και τα δεδομένα που αυτά περιέχουν, δυσκολεύουμε τη ζωή μας χωρίς λόγο. Ένας σχετικά έμπειρος χρήστης του Calc είναι αδύνατον να αντέξει ένα μη μορφοποιημένο φύλλο. Είναι σαν να βλέπει στο Writer ένα αρχείο κειμένου (".txt") χωρίς καμιά διαμόρφωση.

Η μορφοποίηση στο Calc μπορεί να χωριστεί σε δύο βασικές κατηγορίες: σε αυτήν που αφορά στη μορφή των κελιών και σε αυτήν η οποία έχει να κάνει με τον τρόπο απεικόνισης των δεδομένων που περιέχουν.

Ξεκινώντας από την πρώτη, θα πρέπει να πούμε ότι οι δυνατότητες "εικαστικής" παρέμβασης στο φύλλο μας είναι πολύ μεγάλες, ενώ εμφανίζουν και πολλά κοινά σημεία με αυτές του Writer. Ο ευκολότερος τρόπος για να μορφοποιήσουμε το φύλλο μας είναι μέσα από τα εργαλεία της γραμμής "Format", η οποία παρουσιάζεται σε κάθε νέα εγκατάσταση του Calc. Υπάρχει, πάντως, περίπτωση -για λόγους εξοικονόμησης χώρου- να μη φαίνονται όλα τα πλήκτρα της, οπότε για να διακρίνονται θα πρέπει να κάνουμε κλικ επάνω στο μικρό πλήκτρο-βέλος στη δεξιά της άκρη.

Ρίχνοντας μια ματιά στα εργαλεία, θα πάρουμε μια πολύ καλή γεύση από τις επιλογές μορφοποίησης που μας παρέχονται. Ας τις δούμε όμως αναλυτικότερα.

Αλλαγή γραμματοσειράς

Μορφοποίηση κελιών

Έχουμε τη δυνατότητα να ορίσουμε τον τύπο, καθώς και το μέγεθος των χαρακτήρων που περιέχονται στα κελιά μας. Είναι δυνατόν επίσης να γράψουμε με πλάγια ή έντονη γραφή. Να σημειώσουμε εδώ ότι κάθε κελί μπορεί να διαθέτει τη δική του γραμματοσειρά. Εφόσον όμως θέλουμε να ορίσουμε την ίδια σε μια ομάδα κελιών, θα πρέπει πρώτα να τα μαρκάρουμε και μετά να επιλέξουμε τη γραμματοσειρά. Επίσης, περισσότερες επιλογές σχετικά με τις γραμματοσειρές βρίσκονται στην καρτέλα "Fonts" του παραθύρου μορφοποίησης, το οποίο είναι δυνατόν να εμφανίσουμε με πολλούς τρόπους (ο πιο απλός είναι πατώντας το συνδυασμό πλήκτρων "Ctrl+1").

Στοίχιση

Τα εικονίδια της στοίχισης στη γραμμή "Μορφοποίησης" είναι τα ίδια με αυτά στην περίπτωση του Writer. Επιτρέπουν τη στοίχιση αριστερά, δεξιά και στο κέντρο του κελιού -ή των κελιών, εφόσον η επιλογή μας αφορά σε περισσότερα από ένα. Και πάλι υπάρχει τρόπος εμφάνισης περισσότερων σχετικών επιλογών, πάντα από την αντίστοιχη "καρτέλα" του παραθύρου μορφοποίησης. Μάλιστα, από εκεί μπορούμε να επιτύχουμε τη συγχώνευση των γειτονικών κελιών που έχουμε ήδη μαρκάρει, ώστε το πρόγραμμα να τα χειρίζεται ως ένα. Το ίδιο είναι δυνατόν να επιτευχθεί από το αντίστοιχο πλήκτρο της γραμμής εργαλείων, το οποίο μάλιστα κάνει και αυτόματη στοίχιση του περιεχομένου στο κέντρο.

Μορφοποίηση κελιών

Περίγραμμα

Μορφοποίηση κελιών

Ίσως τα κελιά να φαίνεται ότι διαθέτουν το δικό τους περίγραμμα, αλλά στην ουσία οι γραμμές που βλέπουμε σε ένα φύλλο είναι αυτές του πλέγματος. Υπάρχουν μόνο για τη δική μας διευκόλυνση και έχουμε τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να τις αφαιρέσουμε, τόσο από την οθόνη μας όσο και από τις σελίδες που θα τυπωθούν. Αντίθετα, το περίγραμμα του κελιού ανήκει στο ίδιο το κελί και αποτελεί χαρακτηριστικό του. Η χρήση περιγραμμάτων βοηθά στο να ξεχωρίζουμε κάποια σημαντικά κελιά από κάποια, άλλα συντελεί κατά πολύ και στη βελτίωση της εικόνας του φύλλου μας, ειδικά αν αποκρύψουμε τις γραμμές του πλέγματος. Φυσικά, υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία περιγραμμάτων και χρωμάτων, από τα οποία θα επιλέξουμε το κατάλληλο για κάθε περίσταση.

Χρώματα

Μορφοποίηση κελιών

Κάθε κελί ή ομάδα κελιών μπορεί να έχει το δικό της χρώμα φόντου (γεμίσματος) και περιεχομένων. Ο πιο εύκολος τρόπος για να αλλαχθούν αυτά τα χρώματα είναι να χρησιμοποιήσουμε τα σχετικά κουμπιά της γραμμής εργαλείων (πατώντας τα εμφανίζεται μια παλέτα με αρκετές επιλογές). Το ίδιο είναι δυνατόν να γίνει επίσης από το παράθυρο μορφοποίησης κελιού (Ctrl+1).

Αλλαγή μεγέθους κελιών

Ανάλογα με το μέγεθος της γραμματοσειράς που χρησιμοποιείται, αλλά και με το πλήθος των χαρακτήρων που τα αποτελούν, τα δεδομένα μας ενδέχεται να μη χωρούν να απεικονιστούν μέσα στα όρια ενός κελιού. Στην περίπτωση αυτή, υπάρχει δυνατότητα να αλλάξουμε το ύψος και το πλάτος των γραμμών και των στηλών του Calc, ώστε τα κελιά που δημιουργούνται από τις τομές τους να αποκτήσουν το επιθυμητό μέγεθος. Αυτό μπορεί να γίνει "σύροντας" με το ποντίκι τις διαχωριστικές γραμμές που βρίσκονται ανάμεσα στους αριθμούς των γραμμών και στις επικεφαλίδες των στηλών, αντίστοιχα. Επίσης, κάνοντας διπλό κλικ επάνω στα ίδια σημεία, οι γραμμές ή οι στήλες αποκτούν αυτόματα την κατάλληλη διάσταση, ώστε να χωρούν ακριβώς τα στοιχεία του πιο "φορτωμένου" κελιού.

Μορφοποίηση αριθμών

Αυτή αφορά όχι τόσο στην εμφάνιση των κελιών, αλλά στον τρόπο απεικόνισης των περιεχομένων τους. Από τη σχετική καρτέλα του παραθύρου μορφοποίησης επιλέγουμε, για παράδειγμα, πόσα δεκαδικά ψηφία θα διαθέτουν οι αριθμοί που εμφανίζονται μέσα στα κελιά, εάν θα χρησιμοποιείται η τελεία ως διαχωριστικό των χιλιάδων, αν θα ακολουθεί μονάδα μέτρησης, αν θα χρησιμοποιείται διάταξη ημερομηνίας κ.λπ. Όπως όλοι οι τύποι μορφοποίησης, έτσι και αυτός μπορεί να εφαρμοστεί ταυτόχρονα σε πολλά κελιά, αρκεί αυτά να έχουν προηγουμένως επιλεγεί.

Μορφοποίηση κελιών

Αναίρεση & επανάληψη

Δεδομένου ότι η δημιουργία ενός φύλλου εργασίας αποτελείται από πολλά στάδια (ιδιαίτερα εάν αυτό είναι μεγάλο) και πιθανόν να διαρκέσει ακόμη και μέρες, θα ήταν αδιανόητο να μην μπορεί κανείς να αναιρέσει μια άστοχη ή λανθασμένη ενέργεια. Στο Calc έχουμε τη δυνατότητα να αναιρέσουμε όχι μόνο την τελευταία, αλλά και πολλές προηγούμενες ενέργειες. Έτσι αν, για παράδειγμα, πληκτρολογήσουμε κατά λάθος κάτι μέσα σε ένα κελί σβήνοντας το περιεχόμενό του, δεν υπάρχει πρόβλημα• αρκεί ένα πάτημα στο πλήκτρο αναίρεσης της "Βασικής" γραμμής εργαλείων ή ο συνδυασμός πλήκτρων "Ctrl+Z" και όλα θα έλθουν στη "θέση" τους.

Ο μηχανισμός της αναίρεσης δεν λειτουργεί μόνο σε περιπτώσεις λανθασμένης πληκτρολόγησης, αλλά και σε πολλές άλλες, όπως, για παράδειγμα, σε κάποια μορφοποίηση που δεν επιθυμούμε ή στην αλλαγή ενός διαγράμματος που μας απογοήτευσε. Εξάλλου, η αναίρεση μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη για πειραματισμούς με το φύλλο. Τι θα γίνει αν αλλάξουμε ένα ποσοστό; Πώς θα επηρεάσει τα αποτελέσματά μας ο νέος τύπος που εισαγάγαμε; Έχοντας στο πλευρό μας τη δυνατότητα της αναίρεσης, μπορούμε άφοβα να κάνουμε τις αλλαγές μας και να δούμε πώς θα "αντιδράσει" το φύλλο. Αν το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποιεί, κάνουμε ένα κλικ στο εικονίδιο της αναίρεσης και ούτε γάτα ούτε ζημιά!

Αλλά ακόμα και η ίδια η αναίρεση μπορεί να αναιρεθεί, εάν πατήσουμε το πλήκτρο της "Ακύρωσης αναίρεσης", το οποίο βρίσκεται επίσης στη "Βασική" γραμμή εργαλείων. Με άλλα λόγια, με τα πλήκτρα της αναίρεσης και της ακύρωσής της έχουμε τη δυνατότητα να πηγαίνουμε "μπρος πίσω" στα τελευταία βήματα που ακολουθήσαμε κατά την επεξεργασία του φύλλου εργασίας. Προσοχή όμως, γιατί ορισμένες ενέργειες όπως η αποθήκευση του φύλλου δεν αναιρούνται.

Πολλαπλά φύλλα εργασίας

Όπως αναφέραμε νωρίτερα, όταν ανοίγουμε ένα νέο αρχείο στο Calc ουσιαστικά ανοίγουμε ένα "Spreadsheet". Αυτό αρχικά περιέχει τρία φύλλα εργασίας, ασχέτως αν εμείς πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε μόνο το ένα ή τα δύο από αυτά. Στα διάφορα φύλλα ενός βιβλίου συμπληρώνουμε στοιχεία κατά κανόνα συγγενικά μεταξύ τους, τα οποία για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν μας βολεύει να τα έχουμε όλα μαζί στο ίδιο φύλλο. Για παράδειγμα, το βιβλίο εργασίας που χρησιμοποιούμε στο περιοδικό για την αξιολόγηση των ολοκληρωμένων συστημάτων υπολογιστών περιέχει τέσσερα φύλλα: ένα για τις καταγραφές των μηχανημάτων, ένα για τις καταγραφές και τις επιδόσεις των οθονών, ένα για τις μετρήσεις ταχύτητας των κεντρικών μονάδων και, τέλος, ένα το οποίο απλώς αναφέρει τα ποσοστά συμμετοχής των επιμέρους δεικτών στη γενική βαθμολογία.

Μια πολύ σημαντική δυνατότητα των φύλλων που απαρτίζουν ένα βιβλίο εργασίας είναι ότι γίνεται να υπάρξει "συνεργασία" ανάμεσά τους, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί το ένα να τροφοδοτεί με δεδομένα το άλλο. Τι σημαίνει αυτό για το παράδειγμα που αναφέραμε παραπάνω; Απλούστατα ότι το φύλλο που περιέχει τις καταγραφές των συστημάτων ενημερώνεται από αυτό των οθονών σχετικά με τις επιδόσεις τους.

Η επιλογή του φύλλου εργασίας που θα εμφανίζεται στην οθόνη (επικαλύπτοντας τα υπόλοιπα) πραγματοποιείται από τις σχετικές ετικέτες, οι οποίες βρίσκονται στο κάτω αριστερό τμήμα της. Μάλιστα, αυτές αναφέρουν και το όνομα κάθε φύλλου ("Sheet1", "Sheet2", "Sheet3", στην περίπτωση του νέου φύλλου). Κάνοντας δεξί κλικ με το ποντίκι επάνω στις ετικέτες, έχουμε τη δυνατότητα είτε να μετονομάσουμε τα φύλλα σε κάτι πιο ειδικό (π.χ., "Φύλλο μετρήσεων") είτε να προσθέσουμε νέα φύλλα είτε, τέλος, να διαγράψουμε κάποιο από αυτά.

Πολλαπλά φύλλα εργασίας